08/11/2010 | Bernadet Timmer, intranet gemeente Almere

Donderdag 4 november was de Dag van de Dialoog. Er waren verspreid over Almere meer dan 50 tafels waar mensen konden aanschuiven of waren uitgenodigd om in gesprek te gaan over onderwerpen die te maken hadden met het thema ‘Almere in Beweging’. Team Beheer van het AIB organiseerde twee gesprekstafels in Hotel Finn, waarvan één met 9 kinderen van rond de 12 jaar. Zij kwamen praten over het onderwerp ‘Kinderen in beweging’.

Gespreksleider Kirsten de Wit wilde weten hoe kinderen van deze leeftijd de buitenruimte gebruiken. Uit de gesprekken kwam naar voren dat de kinderen uit groep 8 vaak nog wel echt spelen. Ze maken bijvoorbeeld speren van stokken, slijpen hun zwaarden in het bos of klimmen in een boom om daar dan lekker een boek te lezen.

Brugklassers zien de buitenruimte vooral als een plek om te ontmoeten. Is het in de brugklas dan allemaal ineens anders? “Nee”, biechtte een meisje op, “soms speel je gewoon binnen met je vriendinnen met barbies, maar anderen mogen dat niet weten”. Buiten ben je cool, ga je samen chillen. Om die term chillen moeten ze zelf wel lachen. Zelfs hun lerares op school gebruikt gekke woorden als snitchen. De kinderen moeten hun lerares dan vertellen dat dat verraden betekent. Dat weet de lerares immers zelf niet meer, omdat ze al zo lang in straattaal praat.

Stiekem
Alle kinderen geven aan dat het leuk is om dingen uit te proberen die niet mogen. Bijvoorbeeld spelen in een huis in aanbouw (alleen jammer als de bouwvakkers dan ineens langskomen). Of tegen je ouders zeggen dat je om de hoek gaat spelen en dan stiekem naar het bos ver weg gaan. Zoals één van de meiden zei, ga je juist op deze leeftijd grenzen verkennen.

Hoewel bijna alle aanwezige kinderen wel op een sport zaten (tennis, capoeira, karate, voetbal), zijn het toch vooral de jongens die tijdens het buiten zijn ook sporten. Ze voetballen of tennissen met elkaar. Meiden blijken toch vooral het ontmoeten belangrijker te vinden als ze ouder worden.

Eigen plek
De kinderen hebben hun ideale plekken buiten getekend. Die plekken waren meestal een plek waar je iets kunt doen (bijv. pingpongen), maar waar je ook gewoon kunt zitten kletsen. Schokkend was dat deze plekken vaak wel bleken te bestaan, maar dat ze vernield en vervuild werden door jongeren die hier bier drinken en blowen. Ook hebben ze vaak het gevoel dat er voor hun leeftijdsgroep geen plek is. Op de skatebaan, waar ze graag zouden willen spelen, maken jongeren al de dienst uit. En in de speeltuin wordt je als het ware door de kleine kinderen van de schommels geduwd als je er gewoon zit te kletsen. Je eigen plek hebben waar je je thuis kunt voelen is dus erg belangrijk voor deze tieners.

De kinderen waren erg enthousiast over het gesprek. “Doen jullie dit vaker?” “Wanneer is de volgende keer?” werd er gevraagd. Ook de gespreksleider was erg enthousiast: “Het is een leuke leeftijd. De kinderen zijn spontaan, vertelden allerlei anekdotes, en er werd veel gelachen”. Al met al dus een groot succes en voor herhaling vatbaar!